Van stay at home mom naar werkende mama

Working mama: een multitaskende mama die het werkende leven probeert te combineren met een kind, afspraken regelen, telefoneren, etc.

Eat, sleep, play and repeat. Klinkt als een uitdaging hè? Zo, even de radiostilte verbreken. Ik zag dat ik mijn laatste blog ergens in maart heb geschreven, inmiddels zijn we een half jaar verder! En er is veel gebeurd. Mijn laatste blog was zo rond de tijd dat mijn contract eindigde en ik even moest ‘stormsolliciteren’. Anders zou de spaarpot aardig snel leegraken. We weten allemaal dat de ww geen vetpot is (hoeft ook niet, anders zouden we nog niets doen). Bloggen kwam daardoor even op een laag pitje. Maarrrrr….. life has changed, BIG time! Mama duikt ook in het werkende leven!

Binnenkomer na de zomer

Natuurlijk heb ik wel gesolliciteerd, maar ik vond al snel dat vakantievacatures maar voor een paar maanden waren (vakantiekrachten) en dan vaak ook nog eens (voor mij) onmogelijke uren. Bovendien, daar was ik niet naar op zoek. Ik zocht stabiliteit, zekerheid, 9 to 5 en een vast inkomen voor mijn werkende leven. Mijn schamele 24 urige werkweek had ik al verruimd naar 32 uur omdat dat meer interessante vacatures opleverde. Resultaat: geen succes. Dus, laptop dicht en maar even genieten van de vrije tijd die ik nog heb. Immers, de kinderen zouden binnenkort ook 5 weken thuis zijn want de gastouder ging op vakantie. Van de zomer heb ik daarom echt heerlijk genoten!

Eind augustus begonnen er ineens wat balletjes te rollen. Ik had ineens 3 sollicitaties in een week. Allemaal leuk, maar er was 1 klapper bij waar ik echt voor wilde gaan. Goede voorwaarden, leuk bedrijf en leuk toekomstperspectief. En het is gelukt! Een leuke binnenkomer, zo na de zomer. Mama heeft weer een baan!

Mama's werkende leven: mama rijdt in haar rode auto op weg naar haar werk.

Verandering is vooruitgang

Dat is wat men zegt: verandering is vooruitgang. Klopt als een bus, alleen niet voor onze tuin, huishouden en vers eten. Waar ik voorheen alles netjes op orde had (huis schoon, tuin netjes, iedere dag vers koken) stond het in mijn eerste werkweek op zijn kop. Mama is nu werkende mama voor 32 uur per week. Daarbij komt ook nog 2 uur reistijd per dag (zonder files gerekend), twee hongerige, vermoeide kinderen om zes uur ‘s avonds en een woonkamer dat wel een grondige stofzuigbeurt verdient.

In deze eerste week stond het eten om 18.45 uur op tafel. Niet echt gewenst met twee kleine kids die een half uur later hun bed in gaan. Mama was gestresst omdat ze aan het goochelen was met reistijd, werktijd, privétijd en metime. Mijn twee kids vonden het maar niks dat ze mama een extra dag moesten missen en papa moest wennen aan zijn nieuw verkregen papadag. Een heerlijke eerste week dus! Een week dat overduidelijk voelde als ‘Eat, sleep (play) and repeat’.

Gelukkig kwam daar langzaam verandering in. Ik ging op een ochtend, toen mijn zoon had besloten dat het om 4.30 uur ‘dag’ was (dit heeft ie trouwens 2 weken volgehouden!) en ik lekker op tijd klaar was, eens rond 7.00 uur weg. Wow!! De verkeersdrukte was een wereld van verschil, ik was binnen drie kwartier op mijn werk. Ik kon om even voor achten beginnen, wat betekent dat ik ook om even voor half vijf weg kan. Deze vertrektijd levert minder verkeersproblemen op en ik ben om 17.30u bij de gastouder. Check! Dit wordt de nieuwe standaard vertrektijd.

Goed voorbereiden is het halve werk

En dat is ook zeker waar! Dat had ik in die eerste werkweek ook wel bedacht, maar toen stond ik iedere avond om 20.00 uur te koken voor de volgende dag. Nadat ik dan ook lunch voor mezelf en de kids had gemaakt kon ik nog net een uurtje op de bank ploffen voordat het bedtijd was. Was dit het werkende leven?

Ook dit moest anders. Dat wordt mealpreppen! Toch nog handig die blog van een tijdje terug, waarin ik aangaf dat ik niet de ultieme mealprepper was. Nu ben ik dat dus wel. Op zondag doe ik de voorbereidingen voor bijna de hele week. Ziploc bags en ik zijn dikke vrienden ;-). En de slowcooker staat ook weer regelmatig op het aanrecht. Hierdoor zitten we bijna iedere avond om 18.00 uur aan tafel. Dat geeft ons weer net dat beetje meer tijd tussen avondeten en bedtijd. En nu kunnen we ook ‘play’ aan het rijtje toevoegen: Eat, sleep, play and repeat. Want we hebben tijdswinst!

Maakt wel dat ik niet meer spontaan iets op tafel zet. Donderdag of vrijdag maak ik mijn weekplan en een boodschappenlijstje. Manlief gaat vervolgens op zaterdagochtend op stap met onze dochter om alles in huis te halen. Het geeft een stukje rust en ruimte voor andere dingen.

Langzaam maar zeker vindt alles zijn balans weer. Wij wennen aan de nieuwe situatie, de kids wennen aan een extra dag bij de gastouder, ik wen aan het reizen tussen thuis en werk (en de bijkomende irritaties en frustraties van filerijden). We zijn nu een maand verder en we’re killing it! Het is verrassend hoe snel je leert om de boel de boel te laten. Om de pannen en borden op tafel te laten staan, want je wilt eerst quality time met je kinderen. Opruimen komt later wel.

Verdwenen tijd

Eh, ja.. mijn vrije tijd is nu verdwenen tijd. Tenminste, die 3 dagen die ik helemaal voor mezelf had waarin ik alles kon doen heb ik verruild voor het werkende leven. Van klussen tot hardlopen en van huishouden tot luieren. Dat is wel even wennen. Gelukkig werkt het seizoen ook mee. Veel klusjes in de tuin voeren we meestal niet uit in deze tijd van het jaar. Maar het huishouden is helaas ook niet meer wat het geweest is. Stofzuigen gebeurt in het weekend, dat is als we thuis zijn, en anders met de franse slag een keertje ‘s avonds. Om van de andere schoonmaakklussen nog maar niet te spreken. Tijd voor een schoonmaakster? Eerst maar ff aanzien zeggen wij dan, kunnen we toch prima zelf? Zonde van het geld, ga ik liever van naar de dierentuin of een pretpark (komt het stofzuigen weer in ‘t gedrang).

Toch moet ik er wel even aan wennen. Ik ben alweer een paar maanden een stille sponsor van de sportschool en dat wilde ik toch eigenlijk voorkomen. Ook mag ik graag creatief bezig zijn, van de zomer heb ik bijvoorbeeld nog een poppenhuis gemaakt voor onze dochter. In de winter haak ik graag een vestje/poncho/sjaal/muts. Maar dit is ook wat naar de achtergrond geschoven omdat eerst de dingen komen die moeten. Op dit vlak moet de verandering ook nog even doorgevoerd worden. Ik weet alleen nog niet helemaal hoe. Maar ook dat heeft tijd nodig, want metime is toch best belangrijk als je de overige ‘vrije’ tijd van je week besteed aan de rest. Binnenkort eerst een middagje winkelen en uit eten met een vriendin, da’s ook therapie én metime!