Ben jij er ook zo één? A sucker for musical films? Ik wel. Niet voor alles hoor, ik ga natuurlijk wel voor stijl :-P. Maar ik heb er wel aardig wat gezien (en voorbij laten gaan). Not: Mama Mia, hot: The Greatest Showman om maar een paar voorbeelden te noemen. 

Het begon toen ik klein was al met, jawel, The Sound of Music. Ik heb er zelfs met een stel meiden een nummer van gedaan in de plaatselijke mini playbackshow. Ja echt, het leverde ons zelfs de 2e prijs op, ha! Daarna kwam High School Musical en zwijmelde ik al weg bij de verschijning van Zack Efron. Mijn 'highschool' periode was al voorbij, maar op een luie zondagmiddag moet je iets te doen hebben toch? 

For the record, het gaat me niet alleen om de acteurs hoor! Hoewel ik me zo bedenk dat onderstaande musical films wel good looking mannen in de hoofdrollen hebben. Maar het gaat mij ook om het heerlijke positieve gevoel wat ik heb aan het einde van de film. Het euforische, lach op je gezicht gevoel. Dan ga ik naar Deezer om meteen lekker cheesy de soundtrack te downloaden. Vervolgens wordt deze de komende weken grijs gedraaid tot ik weer iets anders nieuws heb gevonden. 

De meest recente film die ik aan mijn lijstje heb toegevoegd is The Greatest Showman. Een verhaal over P.T. Barnum, oprichter van het eerste echte circus met bijzondere mensen als act. Natuurlijk wil hij meer, raakt verzeild in een opera tour met de Zweedse nachtegaal Jenny Lind omdat hij simpelweg meer bekendheid wil voor zichzelf. Nou ja, ik zal niet alles verklappen maar, heerlijke film. Een aanrader voor musical fans en voor als je eens iets heel anders wilt kijken dan actie of drama. Ook de soundtrack van deze film is te vinden op Deezer, jippie! 

Even een bruggetje slaan naar het onderwerp van deze blog, sinds wel twee hele weken ben ik weer begonnen met hardlopen. Ja serieus, ik moet van ver komen maar het gaat me niet om snelheid. Het gaat mij om het perfecte moment. Muziek speelt een grote rol om dat perfecte moment te krijgen. Dit zal ongetwijfeld de reden zijn waarom ik echt niet naar een luisterboek kan luisteren tijdens het hardlopen. Ik snap sowieso niet hoe dat 'lekker loopt'. Ze vertellen toch niet met ritme? 

Niet alleen een ritme van 1, 2, 3, 4, maar ook een gevoel bij de muziek krijgen zorgt voor dat perfecte moment. Samen met omgeving, temperatuur, afleiding enzovoort. De hardlopers zullen het vast al snappen. Voor degene die nog met een vraagtegen boven zijn/haar hoofd zit zal ik het uitleggen. 

Vanochtend stapte ik de deur uit met een mix van dancenummers, A State of Trance, in mijn oren. Na twee minuten realiseerde ik mij dat ik was vergeten mijn hardloop app aan te zetten (voor de kilometers) maar ook dat deze muziek vandaag niet voor een lekker rondje zou zorgen. Even de afspeellijst doorscrollen.... hmmm... soundtrack van The Greatest Showman, zou dat werken? We gaan ervoor. En ik ging op weg. Na een paar straten heb ik mijn geplande route omgegooid van een 'buurtrondje' naar een 'langs de weilanden' rondje. Deze laatste zou wel wat verder zijn, maar what the heck, we proberen het. Het ergste dat me kan gebeuren is dat ik morgen immense spierpijn heb, de dag dat beide kids thuis zijn.

Eenmaal weg van de korte straatjes, het oversteken en het verkeer (hier ben ik dus aangekomen bij de weilanden) merk ik dat mijn benen wat beter willen. Ik ben opgewarmd (ja, ik ben een diesel) en loop heerlijk met de soundtrack in mijn oren. Hier begint mijn perfecte moment. Ik loop de volgende paar kilometers in een soort trance. Ik voel mijn benen nauwelijks, ga helemaal op in muziek in mijn oren, ben vastberaden maar met een glimlachend gezicht. Mijn gemiddelde snelheid gaat ook wat omhoog. In no time ben ik al weer bij de drukte en de stoplichten waar ik dus moet wachten op groen licht. Einde perfecte moment.. 

Ik probeer het nog terug te krijgen na de stoplichten in een wat rustigere straat, maar helaas. De laatste kilometers naar huis zijn dus wat zwaarder. Ik heb weer zware benen en ben moe. Toch heb ik wel heerlijk gelopen in de frisse ochtend, mijn meest favoriete moment om te gaan hardlopen. En ach, de app zegt dat ik 6 km heb gelopen in 50 minuten. De getrainde hardloper doet dat gemakkelijk in een half uurtje! Maar zoals ik al zei, het gaat mij niet alleen om snelheid. Het is een escape naar een gevoel van vrijheid. Zowel mentaal als fysiek.

En daar gaat het bij mij om als ik ga hardlopen. Ik hoef geen toptijd neer te zetten. Ik ben dan ook nummer 300-nog wat die over de finish loopt van de 10 km Meidenloop in Utrecht. Waar overigens mijn 'perfecte moment' ver te zoeken is. En de geoefende snelwandelaar loopt mij waarschijnlijk zelfs nog voorbij. Nee, ik ga voor dat gevoel van vrijheid waar je je hoofd even helemaal leeg kan maken en alleen maar geniet. Mentale vrijheid zodat ik na het hardlopen met een fris stel hersenen naar de dingen kan kijken. De fysieke vrijheid vertaalt zich meer in de gedachte dat ik naar de bomvolle snelweg kijk en al die auto's zie gaan in een slakkengangetje terwijl ik de frisse lucht opsnuif en nog moet bedenken wat ik straks zal gaan doen.

Ik blijf dus lekker naar deze heerlijke cheesy soundtracks luisteren. Niet alleen tijdens het hardlopen overigens. Mijn dweil heeft al regelmatig dienst gedaan als microfoon en bij het stofzuigen hoef ik ook geen publiek. Tijdens die (rot)klusjes geeft het me ook een positive vibe en lijkt alles wat sneller te gaan. En laatst... met twee krijsende kinderen in de auto heb ik het ook opgezet, even een paar tikken harder en ik kan de wereld weer aan!